Stel u eens voor... Morgen vertelt de dokter u dat u niet meer lang te leven heeft... Of het overkomt iemand uit uw gezin of uw familie. Vaak kennen we wel iemand die het bericht van zijn naderende dood moet verwerken. Voor ongeneeslijk zieke mensen bestaat er palliatieve zorg.
Een grafmonument is een persoonlijk gedenkteken voor uw dierbare overledene. Na de dood van een dierbare blijft alleen de herinnering. Een gezamenlijke levensweg beëindigd, een gedeelde geschiedenis afgesloten, de een leeft voort in de herinnering van de ander. Herinneren is een van de kostbaarste vermogens van de mens. Kiezen voor een persoonlijk gedenkteken is dan ook niets minder dan stilstaan bij de dood met een teken van leven.
As verstrooien. Aan het einde van de 19e eeuw groeide in Nederland de belangstelling voor cremeren in plaats van begraven. Sinds 1991 mag de as mee naar huis genomen worden, waardoor ook de belangstelling groeide voor het verstrooien van de as. In 1993 heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken een onderzoek laten uitvoeren naar de effecten op het milieu door uitstrooiing van de as op een 'dierbaar plekje'. Dit resulteerde in 1998 dat nu het verstrooien van de as ook buiten het terrein van het crematorium is toegestaan, maar uiteraard alleen met toestemming van de eigenaar van de grond.
Levenseinde
Stel u eens voor... Morgen vertelt de dokter u dat u niet meer lang te leven heeft... Of het overkomt iemand uit uw gezin of uw familie. Vaak kennen we wel iemand die het bericht van zijn naderende dood moet verwerken. Voor ongeneeslijk zieke mensen bestaat er palliatieve zorg.
Een grafmonument is een persoonlijk gedenkteken voor uw dierbare overledene. Na de dood van een dierbare blijft alleen de herinnering. Een gezamenlijke levensweg beëindigd, een gedeelde geschiedenis afgesloten, de een leeft voort in de herinnering van de ander. Herinneren is een van de kostbaarste vermogens van de mens. Kiezen voor een persoonlijk gedenkteken is dan ook niets minder dan stilstaan bij de dood met een teken van leven.
As verstrooien. Aan het einde van de 19e eeuw groeide in Nederland de belangstelling voor cremeren in plaats van begraven. Sinds 1991 mag de as mee naar huis genomen worden, waardoor ook de belangstelling groeide voor het verstrooien van de as. In 1993 heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken een onderzoek laten uitvoeren naar de effecten op het milieu door uitstrooiing van de as op een 'dierbaar plekje'. Dit resulteerde in 1998 dat nu het verstrooien van de as ook buiten het terrein van het crematorium is toegestaan, maar uiteraard alleen met toestemming van de eigenaar van de grond.
